Leer nog betere vragen stellen, gratis, in 12 min

Diepgang voor leiders die beide ambiëren: wijsheid én impact.

De waarde van bestuurlijke subtiliteiten

Er wordt veel gemopperd op het “old boys network” en board room dynamics. Het klopt vast, dat daar ook iets beter kan, inderdaad. Maar hoe meer ik begrijp van bestuur, en hoe beter ik me kan verplaatsen in deze verantwoordelijkheidsbekleders, hoe meer ik nadenk over de waarde van bestuurlijke subtiliteiten.

Het is voor de kwaliteit van bestuur, mijns inziens, een heel belangrijke kwaliteit. Dat we heel subtiel elkaar verstaan. Dat er behalve de openlijke en formele interacties, een andere laag is. Dat we afspraak A kunnen maken, en tegelijk, allemaal weten dat we A’ zullen uitvoeren. Sommigen vinden dat een kwalijke zaak.

Maar ken je zelf geen voorbeelden hiervan? Je moet toch wichelroede-lopen? De kikkers in de krui-wagen houden? Deze of gene geruststellen? Goed begrijpen waar zijn of haar belang ligt en daar op in spelen? De ander bedienen en in stelling brengen, opdat gezegd kan worden wat gezegd moet worden?

Die kwaliteit is toch dat waardoor de een bestuurlijk zeer slagvaardig is en de ander niet?

En het risico

Als we de waarde van de bestuurlijke subtiliteit toelaten, ontstaat echter wel een risico.

Want kun je nog anders?
Daarin ligt een grote vrijheid, denk ik.
Kun je er met alle gemak voor kiezen om je niet te laten leiden door die bestuurlijke vaardigheden?
Of kun je niet meer schakelen?
Is de gewoonte te sterk geworden?

Dat zijn de belangrijke vragen om jezelf dan te stellen.

Ben je gevangen in je vaardigheden?
Of is je geest vrij gebleven?
Terwijl jij zelf echt in de arena bent gestapt?

Of vrees je je impact, als je openlijk je echte vragen gaat onderzoeken?
Meen je dat een strategisch filter altijd nodig is?

De bestuurlijke norm van zwijgen en stille deals kan zomaar tegenover je staan.
En dan is dat een echt probleem.

Meer algemeen gaat het over de vraag:

Welke subtiliteiten zijn effectief?