De mooiste vorm van invloed: vragen stellen

Bestuurlijk sterk en intellectueel afgevlakt? Word wijs, ga voor wijsheid én impact.

Waarom ik niet van dialogen houd

Ik heb een hekel aan dialogen. En dialoog-liefhebbers verdenk ik van angst voor confrontaties.

Jeuk krijg ik van zinnetjes als: ‘Maar voor mij is dat zo,’ of: ‘Dat is jouw waarheid.’ Het werkt nogal verlammend. Te vaak is ‘de roep om dialogen’ een verkapte poging om de waarheid om zeep te helpen.

In dialogen geldt dan een soort subjectieve soevereiniteit. Dan is iets zo, omdat het voor deze of gene zus of zo is. Zo’n norm maakt een gesprek onmogelijk. Een voorbeeld.

Er is een discussie over geld. Eén consultant verdient meer dan de ander, en hij zegt: “maar het gaat niet om het geld.” Dan moet gezegd kunnen worden: “het gaat wel over het geld”. Tegenspraak is wezenlijk voor het goede gesprek. Dat bevestigt juist de relatie. En er ontstaat nog iets van grote waarde.

Met tegenspraak wordt het onderscheid mogelijk tussen wat hij of zij voelt of vindt en wat er feitelijk gebeurt en wat eigenlijk het onderwerp van het gesprek is. Maar wie bepaalt dat?

Dat is de verkeerde vraag, ‘Wie bepaalt dat?’. Het antwoord: niemand. Dat is nu juist het punt. Er is geen subjectieve beleving die dat bepaalt. Het ís er. Het echte gesprek bevat ruimte voor dat ‘algemene’. Maar dat moet je aankunnen.

Waarom ik niet van dialogen houd

Verdieping en persoonlijk leiderschap

Natuurlijk ligt het allemaal veel genuanceerder. Maar ga eens na. Met wie heb jij voor het laatst een zinvolle confrontatie gehad? Was dat privé of professioneel? Zou het niet mooi zijn als we zakelijk dingen minder uit de weg gaan? En die momenten weten om te zetten in verdieping? Wie is daar nu echt goed in?

Ik geloof niet dat persoonlijk leiderschap iets te maken heeft met het tot stand brengen van dialogen. Natuurlijk vind ik luisteren belangrijk. Net als vragen stellen. Die dialoogvaardigheden zijn de basis. Een menselijke basis, zou ik bijna zeggen. Maar een beetje persoonlijk leiderschap brengt je verder. Wanneer je je persoonlijkheid goed inzet, kun je met steeds meer mensen tot een echt gesprek komen.

Dan hanteer je je overtuigingen. Breng je deze in. En luister je. Dan is er een dialogische kwaliteit. Niet in de betekenis van empathisch ‘naast elkaar praten’. Maar in de betekenis van het echte gesprek. Waarin verdieping mogelijk is. En de dingen gezegd kunnen worden die waar zijn. En die gehoor nodig hebben.

Dit zul je ook leuk vinden: